Η βρύση που ήξερε όλο το χωριό

Πριν η βρύση μπει στο σπίτι, το νερό όριζε μια διαδρομή έξω από αυτό. Στην Πέγεια, η διαδρομή κατέληγε στις καμάρες κάτω από το δημαρχείο. Όταν έφταναν κι άλλοι την ίδια ώρα, η στάση για να γεμίσει ένα δοχείο γινόταν χρόνος για κουβέντα. Το τραγούδι της Βρύσης των Πεγειώτισσων κράτησε αυτή τη δεύτερη χρήση, εκείνη που δεν φαίνεται στην πέτρα.

Η πηγή, η δεξαμενή και οι καμάρες

Ο Δήμος Ακάμα περιγράφει μια πηγή με καμάρες και μεγάλη δεξαμενή που συγκέντρωνε νερό από τον βράχο. Αποδίδει το σημερινό κτίσμα στον εργολάβο Αχιλλέα Κωνσταντίνου και το χρονολογεί στο 1908, στη θέση παλαιότερης βρύσης. Το Visit Pafos αναφέρει το 1907 για την κατεδάφιση και ανακατασκευή. Και οι δύο φορείς τοποθετούν την παρέμβαση στην ίδια περίοδο και αναφέρουν ότι η βρύση έμεινε η κύρια πηγή πόσιμου νερού της κοινότητας μέχρι το 1956.

Η δεξαμενή επέτρεπε στο νερό να συγκεντρώνεται πριν χρειαστεί να γεμίσει ένα δοχείο. Οι καμάρες και ο γύρω χώρος έδιναν μορφή στο σημείο πρόσβασης. Η διάρκεια της διαδρομής κρινόταν και από την επιστροφή: όποιος κατέβαινε με άδειο δοχείο ανέβαινε με βάρος.

Η διαδρομή που γέννησε το τραγούδι

Η τοπική παράδοση που καταγράφει το Visit Pafos συνδέει τη βρύση με τις συναντήσεις των νεαρών γυναικών και με το ομώνυμο δημοτικό τραγούδι. Η παράδοση φωτίζει τη θέση του χώρου στη μνήμη του χωριού. Το ίδιο το κτίσμα εξηγεί γιατί συγκεντρώνονταν εκεί άνθρωποι: υπήρχε ένας πρακτικός λόγος να επιστρέφουν, συχνά την ίδια ώρα.

Σήμερα η καθημερινή υδροληψία έχει δώσει τη θέση της σε επισκέψεις και εκδηλώσεις. Αν πλησιάσεις από το κέντρο, πρόσεξε πού συναντιούνται οι διαδρομές και πού μπορεί κάποιος να σταθεί ενώ οι άλλοι περνούν. Εκεί διαβάζεται ακόμη ο τρόπος με τον οποίο μια κοινή ανάγκη έδωσε στην Πέγεια έναν δημόσιο χώρο.

Δήμος Ακάμα · Πέγεια και Βρύση των Πεγειώτισσων · Visit Pafos · Βρύση των Πεγειώτισσων

Για να προχωρήσετε ένα βήμα περισσότερο