Τα έργα που αλλάζουν την Κύπρο
Ανεβαίνεις τη σκάλα ενός ξύλινου παρατηρητηρίου στην Ορόκλινη και ο αυτοκινητόδρομος Λάρνακας–Αγίας Νάπας ακούγεται ακόμη. Μπροστά σου, στα ρηχά νερά, ένα πουλί μπορεί να ψάχνει τροφή λίγα μέτρα από την όχθη. Ο δρόμος και ο υγρότοπος ήταν πάντα κοντά. Το έργο που ολοκληρώθηκε το 2014 έδωσε στην κοινότητα έναν τρόπο να επισκέπτεται τη λίμνη χωρίς να περνά μέσα από τους χώρους όπου φωλιάζουν τα πουλιά.
Μέχρι το 2012, ένα τμήμα της όχθης είχε άλλη χρήση. Υπαίθριο παζαράκι, επιφάνειες από μπετόν και άσφαλτο, και οχήματα που μπορούσαν να φτάσουν σε ευαίσθητα σημεία όταν στέγνωνε το νερό. Η αποκατάσταση χρειάστηκε εκσκαφές, περίφραξη και παρεμβάσεις για τη διαχείριση της στάθμης. Χρειάστηκε επίσης να αποφασιστεί από πού θα βλέπει κανείς τη λίμνη.
Τρεις στιγμές στην αποκατάσταση της λίμνης
- Μάρτιος 2012Κλείνει το υπαίθριο παζάριΗ δραστηριότητα παύει όταν η υπόθεση φτάνει στο δικαστήριο, με παρέμβαση της Επαρχιακής Διοίκησης.
- Δεκέμβριος 2012Η όχθη ξαναβρίσκει χώμαΑπομακρύνονται μπετόν και άσφαλτος ώστε να μπορέσει να επιστρέψει η φυσική βλάστηση.
- 2014Αποκατάσταση και πρόσβασηΟλοκληρώνεται το LIFE Ορόκλινη. Δύο παρατηρητήρια και σημεία ενημέρωσης δίνουν στους επισκέπτες πρόσβαση χωρίς να μπαίνουν στον υγρότοπο.
Η όχθη κάτω από την άσφαλτο
Το παζαράκι λειτουργούσε από το 2007 σε ένα μικρό τμήμα της Ζώνης Ειδικής Προστασίας. Στις 8 Δεκεμβρίου 2012 άρχισε η αφαίρεση των σκληρών επιφανειών που είχαν στρωθεί εκεί. Το χώμα δουλεύτηκε ξανά ώστε το σημείο να αποκτήσει τις συνθήκες που χρειάζεται η φυσική βλάστηση. Σε άλλα σημεία του υγροτόπου αφαιρέθηκαν ξενικά φυτά και έγιναν φυτεύσεις με είδη της περιοχής. Μπήκε επίσης περίφραξη για να εμποδίζει την είσοδο οχημάτων στη λίμνη, ιδίως όταν υποχωρεί το νερό και το έδαφος μπορεί να μοιάζει με άδειο οικόπεδο.
Μέσα στη λίμνη, το ερώτημα ήταν πόσο καιρό κρατούν τα ρηχά νερά. Μια παλιά θύρα υπερχείλισης είχε υποστεί ζημιές και το νερό έφευγε προς τα χαμηλότερα τμήματα, όπου απλωνόταν σε ρηχές εκτάσεις που στέγνωναν γρήγορα. Οι εργασίες αποκατέστησαν τη θύρα και βελτίωσαν τη σύνδεση επιμέρους τμημάτων της λίμνης. Έτσι μπορούσε να παραμένει περισσότερο νερό στο ανώτερο τμήμα της λεκάνης, με τη στάθμη να εξακολουθεί να αλλάζει μέσα στη χρονιά.
Δημιουργήθηκαν και μικρές νησίδες για φωλιές. Όσο τις περιβάλλει νερό, τα ζώα που κινούνται στη στεριά δυσκολεύονται να τις φτάσουν. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέγραψε την αποκατάσταση του οικοτόπου και τη συνέδεσε με τον συνδυασμό των έργων για το νερό, τις νησίδες, την περίφραξη και την όχθη.
Δύο είδη που φωλιάζουν στη λίμνη οδήγησαν στον χαρακτηρισμό της ως Ζώνης Ειδικής Προστασίας για τα πουλιά, στο δίκτυο Natura 2000. Ο καλαμοκαννάς, με τα μακριά ροζ πόδια, αναζητά τροφή στα ρηχά. Η πελλοκατερίνα, με το ασπρόμαυρο κεφάλι, φωλιάζει στο έδαφος κοντά στο νερό. Η φωτογραφία του 2011 δείχνει πόσο κοντά έφτανε ήδη ο δρόμος σε αυτόν τον χώρο, πριν αρχίσουν τα έργα.






