Τα έργα που αλλάζουν την Κύπρο
Στο βόρειο άκρο των Φοινικούδων, η παραλιακή βόλτα μπορεί να συνεχιστεί μέσα από μια βαριά ξύλινη πόρτα. Πίσω της, σε αίθουσες που κάποτε κρατούσαν εμπορεύματα, εκτίθενται πίνακες, χαρακτικά και εγκαταστάσεις. Η Πλατεία Ευρώπης διατηρεί στη σειρά των χαμηλών κτιρίων της ένα κομμάτι του παλιού λιμανιού της Λάρνακας. Από το 1995, οι ίδιες αποθήκες ανοίγουν για άλλο κοινό.
Η αλλαγή άρχισε όταν το Τελωνείο μεταφέρθηκε στο νέο λιμάνι και οι πέντε αποθήκες έχασαν τη δουλειά για την οποία είχαν χτιστεί. Η πόλη τις παρέλαβε με σκοπό να στεγάσει εκεί ένα πολιτιστικό κέντρο. Το αποτέλεσμα έδωσε στις Φοινικούδες κάτι που μπορεί κανείς να συναντήσει χωρίς να το έχει προγραμματίσει, μια έκθεση τέχνης ή μια επίσκεψη στο Ιστορικό Αρχείο ανάμεσα σε δύο στάσεις στην πόλη.
Πέντε αποθήκες σε τρεις εποχές
- 1881Χτίζονται οι αποθήκεςΗ σειρά των πέντε λιθόκτιστων κτιρίων κατασκευάζεται υπό την επίβλεψη του μηχανικού Σάμιουελ Μπράουν.
- 1973–1990Το Τελωνείο μεταφέρεταιΟι υπηρεσίες φεύγουν για το νέο λιμάνι. Το 1990 οι αποθήκες παραδίδονται στον Δήμο Λάρνακας.
- 8 Νοεμβρίου 1995Εγκαινιάζεται το Πολιτιστικό ΚέντροΗ αποκατάσταση δίνει στις παλιές αποθήκες νέα χρήση και αποσπά δίπλωμα Europa Nostra.
Η πρώτη δουλειά των κτιρίων
Τα κτίρια άρχισαν να λειτουργούν ως αποθήκες του Τελωνείου το 1882. Η θέση τους κοντά στην προκυμαία εξυπηρετούσε κατευθείαν τη δουλειά του λιμανιού. Από τη σημερινή πλατεία μπορεί κανείς ακόμη να διαβάσει τη διάταξη της σειράς. Οι θύρες ανοίγουν η μία δίπλα στην άλλη και οι στέγες ξεχωρίζουν χαμηλά στον ορίζοντα. Η επανάληψη προέκυψε από τη χρήση, αφού κάθε αποθήκη έπρεπε να έχει δική της πρόσβαση.
Το 1973 το νέο λιμάνι της Λάρνακας συγκέντρωσε σε μεγαλύτερες εγκαταστάσεις τις υπηρεσίες και την αποθήκευση. Το παλιό συγκρότημα έπαψε να εξυπηρετεί την εμπορική κίνηση. Η συμφωνία του 1990 με την Κυπριακή Δημοκρατία επέτρεψε στον Δήμο να ξαναχρησιμοποιήσει τα κτίρια στην ίδια θέση, αυτή τη φορά με είσοδο για τους κατοίκους και τους επισκέπτες.
Τι χρειάστηκε για να χωρέσει μια έκθεση
Στο αρχείο των ευρωπαϊκών διακρίσεων, το έργο αποδίδεται στο Τμήμα Αρχαιοτήτων. Αφαιρέθηκαν πέντε μεταλλικά στέγαστρα και επισκευάστηκαν οι τοίχοι και οι στέγες των αποθηκών. Τα ξύλινα δοκάρια καθαρίστηκαν και συντηρήθηκαν, όπως και οι μεγάλες θύρες. Τα δάπεδα στρώθηκαν με πέτρινες πλάκες. Οι επεμβάσεις διατήρησαν πολλά από τα στοιχεία που ξεχωρίζουν την αποθήκη ακόμη και όταν μπαίνεις πια για μια έκθεση.
Για να χρησιμοποιούνται οι χώροι από το κοινό, χρειάστηκαν και νέες ηλεκτρικές εγκαταστάσεις, φωτισμός και κλιματισμός. Σήμερα οι εκθέσεις της Πινακοθήκης αναπτύσσονται σε τέσσερις αίθουσες που επικοινωνούν μεταξύ τους. Η διαδρομή περνά από τον έναν χώρο στον άλλο και δίνει περιθώριο να συνυπάρχουν έργα διαφορετικής κλίμακας, από χαρακτικά έως γλυπτά και εγκαταστάσεις.






