Το σινεμά που άλλαξε κοινό

Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ

Στο Παλλάς, ο εξώστης εξακολουθεί να κοιτάζει προς το ίδιο άκρο της αίθουσας. Το κοινό έμπαινε κάποτε για μια προβολή ή μια θεατρική παράσταση. Σήμερα μπορεί να βρει αναλόγια, όργανα και μουσικούς στη σκηνή. Η ιστορία του κτιρίου εξηγεί γιατί η αλλαγή χρήσης συχνά αρχίζει από μια δυνατότητα που είχε ο χώρος εξαρχής.

Ένας χώρος που από την αρχή χωρούσε δύο χρήσεις

Σύμφωνα με το Ίδρυμα Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου, το Παλλάς δημιουργήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1950 με αρχιτέκτονα τον Τότη Σταυρινίδη. Λειτούργησε ως κινηματογράφος και θέατρο, φιλοξενώντας και θιάσους από το εξωτερικό. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 το απέκτησαν οι Πολιτιστικές Υπηρεσίες. Η αναπαλαίωση έγινε την περίοδο 2005–2009 με εθνική και ευρωπαϊκή χρηματοδότηση. Μετά την κατάρρευση του Δημοτικού Θεάτρου το 2008, τη διαχείριση ανέλαβε ο Δήμος Λευκωσίας. Από το 2015 τη διαχείριση έχει το Ίδρυμα της Ορχήστρας.

Τι αλλάζει όταν η εικόνα δίνει τη θέση της στον ήχο

Στην προβολή, οι σειρές καθισμάτων οργανώνονται γύρω από τη θέα προς μία επιφάνεια. Σε μια συναυλία μετρά το πώς φτάνει ο ήχος από διαφορετικά σημεία της σκηνής. Πίσω από αυτήν χρειάζονται επίσης χώρο οι μουσικοί, τα όργανα και οι άνθρωποι της παραγωγής. Στο Παλλάς, ο σημερινός φορέας καταγράφει σκηνή 12 × 8 μέτρων, τέσσερα καμαρίνια και 413 θέσεις σε δύο επίπεδα. Τον εξώστη συνδέει με το ισόγειο η σκάλα αρ ντεκό.

Το Παλλάς εξακολουθεί να μπορεί να φιλοξενήσει προβολές, θέατρο και χορό. Αυτό έχει σημασία και έξω από την αίθουσα. Στη γωνία Ρηγαίνης και Αρσινόης, κοντά στην Πύλη Πάφου, μια βραδινή παράσταση δίνει λόγο να επιστρέψεις στο ίδιο τετράγωνο για μια άλλη χρήση. Η κεντρική φωτογραφία είναι ενδεικτική αίθουσα θεάτρου. Την πραγματική όψη και τις εγκαταστάσεις του Παλλάς τεκμηριώνει η Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου.

Ίδρυμα Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου · Ιστορία και εγκαταστάσεις Παλλάς · Ίδρυμα Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου · Ο χώρος και η θέση του στην παλιά Λευκωσία

Για να προχωρήσετε ένα βήμα περισσότερο